نیم‌نگاهی به تاریخ فوتبال زنان

 

نوشته شده توسط نریمان یوسفی در ساعت 8:10 در یکشنبه بیستم بهمن 1387

| لینک ثابت

فوتبال زنان

فوتبال بانوان. فوتبال خانمها. فوتبال زنان یکی از پرطرفدارترین وزرشهای تیمی میان زنان در اکثر کشورها به شمار می رود، و یکی از چند وزش تیمی زنانه است که دارای لیگ حرفه ای می باشد.

تاریخچه فوتبال زنان
مدارک نشان می دهد که بانوان از زمانیکه فوتبال وجود داشت، این وزرش را انجام می دادند. تصاویر نقاشی شده ای در چین موجود است که زنانی که تسو چو (Tsu Chu) - اولین شکل فوتبال - بازی می کنند را نشان می دهد.

اما اولین مسابقه فوتبال زنان که به ثبت رسیده در قرن دوازدهم میلادی در فرانسه بین دو تیم محلی بوده. همچنین رقابتی سالانه در Mid-Lothian اسکاتلند در دهد 1790 ثبت شده است. در سال 1863، با پیدایش اتحادیه فوتبال انگلیس، قوانینی نیز وضع شد تا محدودیتهای در زمین بازی ایجاد کند تا زنان با شرایط مناسبتر بتوانند فوتبال بازی کنند.

اولین بازی فوتبال زنان که رسما تحت نظارت یک اتحادیه انجام شد، در شهر گلاسکوی اسکاتلند در سال 1892 برگزار گردید. در انگلستان نیز سه سال بعد (یعنی در سال 1895) فوتبال زنان اولین بازی رسمی خود را ثبت کرد.

اولین باشگاه فوتبال زنان
اولین باشگاه فوتبال زنان در سال 1894 توسط نتی هانیبال (Nettie Honeyball) این باشگاه British Ladies Football Club نام داشت.

جام جهانی فوتبال زنان
اولین جام جهانی فوتبال بانوان در سال 1991 به میزبانی چین برگزار شد که تیم ملی فوتبال زنان ایالات متحده آمریکا برنده این جام شد. جام جهانی فوتبال زنان مثل جام جهانی مردان هر چهار سال یکبار برگزار می شود.

فوتبال زنان در ایران
شروع فوتبال زنان در ایران به سال 1970 میلادی بر می گردد. در ان زمان، بانوان ایرانی علاقه خود به انجام بازی فوتبال را با ورودشان به تیمهای محلی و خیابانی آقایان نشان دادند. در همان سالها مربیانی از سراسر جهان به کلاسهای آموزشی فیفا دعوت شدند که مربیان ایرانی نیز جزو انها بودند. در طی این کلاسهای مربیان توانستند مسابقه تیم ملی زنان با تیمهای زنان سنگاپور، کره و هند که همزمان برگزار می شد را ببینند. این موضوع محرکی بود تا سران فوتبال ایران بیشتر به فکر فوتبال زنان در کشورشان باشند.

باشگاه تاج (استقلال کنونی) اولین باشگاهی بود که برای بانوان نیز کلاسهای تمرینی ارایه کرد. این موضوع باعث شد تا باشگاه های دیگر مثل پرسپولیس، دیهیم و عقاب نیز دربهای خود را برروی فوتبال بانوان باز کنند. با بالا رفتن تعداد فوتبالیستهای زن ایرانی، فدراسیون فوتبال ایران به فکر تشکیل و سازماندهی تیم ملی زنان ایران اقتاد و چندی بعد اولین تیم ملی فوتبال زنان ایران تشکیل شد.

با پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1979، فوتبال زنان در  کشور تقریبا به دست فراموشی سپرده شد. اما در سال 1993 فوتبال زنان در ایران با مسابقات فوتبال سالنی (فوتسال) که دانشگاه الزهرا  برگزار کرد، جان دوباره گرفت. سالهای بعد این ورزش روباره در میان بانوان ایرانی طرفدار پیدا کرد و تورنتمهای فوتسال زیادی در سطح دانشگاهی و کشور برگزار شدوهم اینک شاهد رشد روزافزون فوتسال ودر کنار آن رشد فوتبال در بین زنان ایرانی می باشیم.

نوشته شده توسط نریمان یوسفی در ساعت 12:18 در شنبه شانزدهم آذر 1387

| لینک ثابت

تاريخچه فوتبال زنان

رئيس فدراسيون فوتبال آقای بلاتر می گويد : ما نگاه می کنيم به آينده فوتبال زنان جهان و پيشرفت آنها که از سال 1900 آغاز شد و در سال 1980 موقعيت بهتری را برای رشد و ادامه فوتبال به دست آوردند . فوتبال زنان از کشورهای اروپائی ، امريکا ، برزيل و ژاپن آغاز شد و از طريق اين کشورها ، يادگيری ، آموزش و نکات حرفه ای پا گرفت .

در سال 1989 اولين بازی جهانی برای زنان به صورت آزمايشی در چين ،توسط امريکائيان انجام شد و سال 1991 برای اولين بار در چين به صورت المپيک و رسمی برگزار گرديد .در سال 1996 در المپيک آتلانتا دومين بازيها انجام شد با بيشترين تماشاچيان خانم و به نوعی تمام دنيا اين بازی را تماشا کردند و فرق و پيشرفت بازی آنان نسبت به بازيهای قبل کاملا احساس می شد ، از اينرو مشتاقان فوتبال زنان چند برابر بيشتر شد .

از سال 1993 آموزش فوتبال به طور حرفه ای و جدی آغاز شد ؛ در برزيل نيز با تمرينات و آموزشهای پايه و کار کردن روی بازيکنان آماتوربه مرور زمان توانستند با تمرينات مداوم و بالا بردن سطح تکنيکشان آنها را به بازيکنان حرفه ای ، ملی و باشگاهی تبديل کنند که در اين راستا جديت و اکيپ قوی آموزشی بسيار موثر بود .

در ايالت اوبرلانديادر سال 1996 فينال بازيهای زنان جهان بين دو تيم برزيل و آرژانتين برگزار شد که برای اولين بار هفتادو پنج هزار تماشاچی زن برای ديدن اين بازی در اين ايالت حضور پيدا کرده بودند . بعد از آن تنها در امريکا نود هزار تماشاچی برای ديدن بازی حاضر شدند که همه آنان زنان طرفدار فوتبال بودند .

از سال 1996 به بعد انقلاب فوتبال آغاز شد و برزيل با بازيکنان ملی پوش خود توانست مقام دوم جهان و مدال نقره را کسب کند . در حال حاضر برزيل تنها کشوری است که بازيکنانش در خارج از کشور در تيمهای مهم دنيا بازی می کنند و کشورهای آلمان ، اسپانيا ، استراليا ، سوئيس ، ژاپن و کشورهای امريکائي درصد بيشتر اين بازيکنان را تشکيل می دهند ؛ زنان فوتسالی برزيل در حال حاضر در کشورهای روسيه و اسپانيا بازی می کنند .

نقطه قابل توجه اين است که فدراسيونهای دنيا متاسفانه از فوتبال زنان حمايت نمی کنند و بر اين تصورهستند که اين رشته مخصوص آقايان است ؛ با تمام اين تفاسير و مشکلات و با تلاشی که خانمها در اين زمينه داشتند ، خوشبختانه رشد چشمگير و قابل توجهی را کسب کردند و گاهی اوقات نيز با آقايان به رقابت پرداختند و امتيازات جالبی را از آن خود کرده اند .

فوتبال ورزشی است که بايد از پايه با برنامه ريزی و بدنسازی ويژه و تمرينات متنوع شروع گردد ؛ همانطور که می دانيد قدرت بدنی خانمها نسبت به آقايان کمتر است و اين يک سورپرايز نيست .

اگر توجه داشته باشيد زنان در ميدان بازی همچون مردان در استاديوم يک اندازه ، تايم يکنواخت ، قانون يکسان و توپ یکسانی دارند و فرقی که آنان را از مردان متمايز می کند قدرت بدنی آنهاست ، چون کمتر می دوند ضعيف تر نيز عمل می کنند ، در نتيجه باعث عقب افتادن از مردان می شوند .

نوشته شده توسط نریمان یوسفی در ساعت 11:55 در سه شنبه بیست و سوم مرداد 1386

| لینک ثابت