تبليغاتX
هیئت فوتبال شهرستان بندر انزلی




هیئت فوتبال شهرستان بندر انزلی

صفحه نخست
تماس با نویسنده
اضافه به علاقمندی ها
صفحه خانگی شود

نویسندگان وبلاگ

آرشیو وبلاگ
فروردین 1388
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
آرشيو

لینک دوستان
گروه طراحان گستر سازان
طراحی قالب های رایگان بلاگفا
FIFA
UEFA
AFC
فدراسيون فوتبال جمهوری اسلامی ايران
باشگاه ملوان بندرانزلی
سازمان تربيت بدني جمهوري اسلامي ايران
اداره كل تربيت بدني استان گيلان
نود
M H FOOTBALL
علم و ورزش
اخبار ورزش یزد
وب سایت رسمی هواداران علی دایی
اخبار ورزشی ایران و جهان
قالبهای فوتبالی
فوتبال برتر
لیگ برتر از نگاه من
اخبار + جدول لیگ برتر ایران
پايگاه رسمی باشگاه استقلال شهرداری بندر انزلی
"برنامه،بازی،علمی و ..."
وبلاگ شخصی من_Ali Yousefi
ليست وبلاگهای به روز شده
فوتبال شهرستان محلات
گل - GOAL
باشگاه فرهنگی ورزشی شهرداری لاهیجان

آرشیوموضوعی
اخبار(NEWS)
مربیان(COACHES)
بانوان(WOMEN)
داوران(REFEREES)
باشگاه ها(CLUBS)
آموزش(TRAINING)
اماکن ورزشی(SPORT SALOONS)
تصاویر(IMAGES)
اعضای هیئت(MEMBERS)

آمار وبلاگ
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها:

طراح قالب


گروه طراحان گستر سازان

رئيس فدراسيون فوتبال:
عملكرد هيئت فوتبال گيلان راضي كننده نيست

خبرگزاري فارس: رئيس فدارسيون فوتبال گفت: گيلان قطب فوتبال كشور است و با توجه به ظرفيت‌‌هاي آن، عملكرد هيئت فوتبال اين استان به صورت 100 درصد راضي نيست.


به گزارش خبرگزاري فارس از رشت، علي كفاشيان عصر امروز در جريان برگزاري مجمع هيئت فوتبال گيلان افزود: اين مجمع طبق اساسنامه و آيين‌نامه فدارسيون برگزار شد و كانديداها به ارائه نظرها و پيشنهادهاي خود پرداختند.
وي از رئيس هيئت فوتبال گيلان خواست تا همكاري لازم را با اداره كل تربيت بدني استان داشته باشد كه با تعامل بيشتري به فعاليت خود ادامه دهد.
كفاشيان با اشاره به سطح فوتبال گيلان در كشور تصريح كرد: گيلان در فوتسال، فوتبال و فوتبال ساحلي در رده‌هاي مختلف سني و مربيگري حرف براي گفتن دارد.
رئيس فدراسيون فوتبال اظهار داشت: در گذشته توجه كمي به فوتبال گيلان داشتيم اما برنامه‌هايي براي استان اعلام شد زيرا گيلان قطب فوتبال كشور است و بايد به جايگاه خود برسد.
وي برنامه‌هاي آموزشي نيمه تخصصي، نبود حاميان و اسپانسر براي تيم‌هاي گيلان را از جمله عواملي دانست كه بايد براي ارتقاي فوتبال استان مورد توجه قرار گيرد.
كفاشيان از اجراي طرح ويژه فوتبال گيلان خبر داد و اذعان داشت: اميدواريم بتوانيم طرح ويژه فوتبال گيلان را مطرح كنيم و اين استان را زير نظر AFC ببريم و در جهت توسعه اين رشته ورزشي در گيلان گام برداريم.
رئيس فدارسيون فوتبال كشور با اشاره به اينكه استاندار گيلان نيز توجه ويژه‌‌اي براي بهبود فوتبال استان دارد، خاطر نشان كرد: در جلسه‌اي كه در استانداري تشكيل شد طرح‌هايي براي بهبود فوتبال گيلان مطرح و مورد بررسي قرار گرفت.
وي افزود: اميدواريم سازمان‌ها و اداره‌هاي اين استان يك درصد بودجه خود را براي توسعه ورزش به ويژه براي حمايت از تيم‌هاي فوتبال حاضر در ليگ برتر هزينه كنند تا اين تيم‌ها حداقل مشكلات را داشته باشند.
كفاشيان خواست مردم را در نظام جمهوري اسلامي ايران نخستين اولويت دانست و تصريح كرد: باشگاه ملوان بندرانزلي به دليل مردمي بودن بايد حفظ شود و هر سازمان و ارگاني كه حمايت مالي اين تيم را بر عهده مي‌گيرد، افتخار بزرگي كسب كرده است.
وي اظهار داشت: متاسفانه به دليل ضعف مديريتي كه در برخي از سازمان‌هاي حامي تيم‌هاي فوتبال وجود دارد، در زماني كه با مشكل مالي روبرو مي‌شوند بحث فرهنگي و ورزشي كه يكي از واجبات و اصل‌ مهم است را كنار مي‌گذارند تا مسائل مالي خود را حل كنند.
رئيس فدارسيون فوتبال‌ افزود: فدراسيون مشكلي با هيچ كدام از تيم‌هاي باشگاهي ندارد و كمك به باشگاه‌ها براي فدراسيون مهم است.
وي با بيان اينكه گيلان لياقت حضور دو تيم در ليگ برتر فوتبال كشور را دارد، تاكيد كرد: سقوط تيم داماش در وهله اول به هوادارن آن لطمه مي‌زند و هشداري براي جامعه ورزش خواهد بود.
كفاشيان گفت: انتخاب هر رئيس هيئت به منزله حضور چهار ساله او نيست و هر مجمعي مي‌تواند در صورت مشاهده عملكرد آن هيئت درخواست برگزاري مجمع كند.
وي تصريح كرد: اميدواريم با برنامه‌هاي مناسب شاهد قرار گرفتن گيلان در جايگاه واقعي آن باشيم.
در پايان اين جلسه سيروس شاملي با اكثريت آرا و با كسب 12 راي بار ديگر به مدت چهار سال به عنوان رئيس هيئت فوتبال استان انتخاب شد.


نوشته شده توسط نریمان یوسفی در ساعت 9:28 در پنجشنبه بیست و هفتم فروردین 1388
| لینک ثابت

پرده برداری از تندیس قایقران در۲۰فروردین در استادیوم تختی انزلی با حضور علی کفاشیان رئیس فدراسیون فو

 

 

سال شمار زندگی :  سیروس قایقران - فرزند زکریا (پرویز) - متولد 1/11/1340 در بندر انزلی و محله کلویر - فوت در 18/1/1377 بر اثر تصادف در جاده رشت به تهران ( امامزاده هاشم )

محل تحصیلات : بندر انزلی - شغل پدر : کارمند تربیت بدنی - شغل مادر : خانه دار - دارای 4 برادر به اسامی آقایان عبدا... ، ناصر ، نادر و حسین و دارای 2 خواهر - فرزند وی راستین قایقران متولد 6/1/1369 ، در حادثه رانندگی ذکر شده  فوت نمود. همسر وی خانم افسانه اسدان می باشند.

عضو باشگاههای : ملوان و استقلال انزلی ، الاتحاد قطر و کشاورز تهران

مربیان وی در گیلان :محمدرضا مرادی - بهمن صالح نیا ، احمد صومی ، غفور جهانی ، مجید جهانپور ، نصرت ایراندوست

مربیان وی در تیم ملی : مرحوم پرویز دهداری ، مهدی مناجاتی ، علی پروین ، ناصر ابراهیمی ، بهمن صالح نیا ، رضا وطنخواه

سابقه ملی : وی در 100 مسابقه شرکت داشت که 43 بازی ، رسمی بوده است. در 21 بازی کاپیتان تیم ملی بوده و 14 گل برای تیم ملی به ثمر رسانده است که بهترین آنها به تیم کره جنوبی در نیمه نهایی بازیهای آسیایی 1990 پکن بود. اولین بازی ملی را در 30 دی ماه 1363 برابر یوگسلاوی و آخرین بازی ملی را در 26 فروردین 1372 برابر بوسنی انجام داد. اولین کاپیتانی تیم ملی را در 11 آذر 1367 برابر قطر به عهده گرفت.

سابقه مربیگری : کشاورز تهران ( با این تیم به مقام سوم لیگ کشور رسید) - مسعود هرمزگان

افتخارات : قهرمان جام حذفی کشور و گروه مقدماتی آسیا با ملوان - نایب قهرمانی لیگ استانی قدس با منتخب گیلان - مقام سومی در جام ملتهای آسیا 1998 - قهرمان بازیهای آسیایی پکن 1999  

 زندگینامه : زنده یاد سیروس قایقران در اول بهمن ماه 1340 در محله کلویر بندر انزلی پا به عرصه هستی نهاد. سیروس از همان ابتدای کودکی به فوتبال در زمینهای خاکی کلویر روی آورد و با استعداد درخشانش به عضویت تیم فوتبال منتخب آموزشگاهها در آمد. وی در سن 16 سالگی در سال 1356 موفق شد به عنوان یکی از مهرهای اصلی در تیمهای نوجوانان و جوانان ملوان استعدادهای خود را به نمایش بگذارد و با مهارتهای منحصر به فردش ملوان را به رتبه قهرمانی باشگاههای گیلان رساند. وی در سالهای 57 تا 63 افتخارات زیادی را برای ملوان و گیلان به ارمغان آورد مانند دو گلی که وارد دروازه پرسپولیس کرد و یا گل زیبایی که وارد دروازه تیم منتخب مازندران نمود.در این دوران وی به عنوان یک بازیکن استثنایی  با ویژگیهای اخلاقی عالی و منش پهلوانی در میان عموم مردم محبوب گردید. وی آنقدر متواضع و افتاده بود که همه افراد به او علاقمند بودند . لبخندهای صمیمی اش هیچگاه از لبان او دور نمی شد و قلبش مانند دریا پاک و بی آلایش بود. سیروس در سال 1363 به تیم ملی دعوت شد و در سال 66 تنها فوتبالیست شهرستانی بود که شادروان دهداری بازوبند پرافتخار کاپیتانی تیم ملی ایران را به بازوان او بست. در سال 67 در جام ملتهای آسیا در قطر ، تیم ملی ایران با رهبری سیروس به مقام سومی دست یافت و در سال 69 تیم ایران را با گلهای زیبایش پس از 20 سال به قهرمانی در بازیهای آسیایی پکن رساند.  سیروس در آن دوران نه تنها در ایران بلکه در آسیا و اروپا هم به عنوان یک بازیکن استثنایی مطرح گردید و با وجود داشتن پیشنهاد از تیمهای آلمانی به الاتحاد قطر پیوست. سیروس در اوج شهرت هرگز مغرور نشد و اصالت خود را فراموش نکرد و بعد از مدتی بازی در قطر ، مجددا به تیم اول خود ملوان پیوست و این تیم را قهرمان جام حذفی و راهی مسابقات آسیایی کرد. سیروس در سال 72 به عنوان بازیکن و سپس مربی به تیم کشاورز تهران پیوست و نتایج قابل توجهی بدست آورد. وی سپس به تیم دسته دومی مسعود هرمزگان پیوست و مدتی در آنجا مشغول به مربیگری شد .در سالهای 76 و 77 سیروس بارها تمایل خود را برای بازگشت به ملوان به عنوان بازیکن یا مربی اعلام کرد. اما در اوایل سال 77  که وی برای تعطیلات نوروز همراه خانواده اش به انزلی آمده بود در بازگشت و در حالیکه همراه فرزند، همسر و برادر همسرش در اتومبیل رنوی خود عازم تهران بود در حوالی امامزاده هاشم با کامیون خاور تصادف نمود که منجر به فوت وی و فرزندش گردید. روحشان شاد و قرین رحمت باد.

 


نوشته شده توسط نریمان یوسفی در ساعت 9:14 در دوشنبه هفدهم فروردین 1388
| لینک ثابت

۲۰فروردین رئیس هئیت فوتبال گیلان انتخاب می شود

 

 

 سيروس شاملي (رييس فعلي هيات فوتبال استان گيلان) قربانعلي الماس خاله (نایب رئیس فعلي هيات فوتبال گيلان ) عليرضا هوشنگي ( رئیس و دبير اسبق هئیت فوتبال گيلان رياست هيات فوتبال گيلان)  رجبعلي کريمي چهارده، حسين برمر، محمد کوچکي(رئیس  آموزشکده شهید خدادادی انزلی) و نقي هدايتي  کانديداهاي احراز پست رياست هيات فوتبال استان گيلان هستند. 
انتخابات رياست هيات فوتبال استان گيلان 2۰ فروردين ماه سال جاري در رشت با حضور علی کفاشیان رئیس فدراسیون فوتبال برگزار مي شود.

نوشته شده توسط نریمان یوسفی در ساعت 8:51 در دوشنبه هفدهم فروردین 1388
| لینک ثابت

لیگ انگلستان

 
 (Premier League) در روز 27 می سال 1992 تاسیس شد،

سیستم لیگ فوتبال انگلستان

سیستم لیگ فوتبال انگلستان (English football league system) که بنام "هرم فوتبال" (Football pyramid) نیز شناخته می شود، از یکسری لیگهای پیوسته به یکدیگر در انگلیس تشکیل شده که دارای قالبی سلسه مرتبه ای است. این سیستم راه را برای هر تیمی برای رسیدن به بالاترین سطح آن باز گذاشته است.

از این جهت به این سیستم، "سیستم سلسله مرتبه ای هرمی" گفته می شود که هر تیم برای رسیدن به راس هرم باید سلسبه مراتب را از پایین ترین سطح شروع کرده و با پیروزی در هر سطح، یک سطح بالا رود. تیمی که در سطح خود جزو دسته تیمهای آخر باشد، باید به یک سطح پایین تر سقوط کند.

ساختار
در راس این هرم انگلیسی، لیگ برتر (FA Premiere League) قرار دارد. در این لیگ، 20 کلوب قرار دارند. یک سطح پایین تر، "لیگ فوتبال" یا همان The Football League است. The Football League به سه سطح تقسیم می شود که در هر سطح 24 تیم باهم رقابت می کنند: The Championship (دسته یک / سطح دو)، League One (دسته دو / سطح سه) و League Two (دسته سه / سطح چهار). که بدین صورت 92 تیم در سیستم لیگ انگلستان بازی می کنند.

قبل از سال 1992 – قبل از تاسیس لیگ برتر انگلستان، The Football League به چهار دسته تقسیم می شد، که جمعا در این چهار سطح، 92 باشگاه حضور داشتند.

به تیمهایی که در لیگ برتر یا یکی از سطحهای The Football League بازی کند، "تیم لیگ"، و تیمهایی که در غیر از این لیگها بازی کند، تیم غیر-لیگ (non-League) گفته می شود. به سطحی که تیمهای غیر لیگ در آن قرار دارند „Football Conference“ – سطح پنج گفته می شود. Football Conference همچنین دارای یک سطح پایین تر (سطح شش) است که این سطح به دو لیگ مجزا تقسیم می شود: Conference North (لیگ شمال) و Conference South (لیگ جنوب). این سه سطح هر کدام شامل 22 تیم می شوند.

لیگ برتر انگلستان
لیگ برتر انگلستان (FA Premier League) بالاترین لیگ فوتبال در انگلستان است که در آن 20 باشگاه برای رقابت با یکدیگر حضور دارند.

این لیگ همچنین بنام Barclays Premiership در انگلستان و Barclays English Premier League در کشورهای دیگر شناخته می شود. این نام در اصل نام تبلیعاتی است که از حامی اصلی این لیگ یعنی بانک و موسسه سرمایه گذاری Barclays انگلستان سرچشمه گرفته. Barclays در سال 1993 حامی (اسپانسر) اصلی لیگ برتر انگلستان شد.

قهرمانی در این لیگ، بزرگترین افتخار برای یک باشگاه انگلیسی در کشور انگلستان محسوب می شود. تیم قهرمان لیگ برتر انگلستان بهمراه نایب قهرمان آن جواز ورود به لیگ قهرمانان اروپا (UEFA Champions League) را دریافت می کند.

تاریخچه لیگ برتر
لیگ برتر انگلستان (Premier League) در روز 27 می سال 1992 تاسیس شد، زمانیکه تیمهای قدرتمند انگلستان، از کهنترین ترین لیگ فوتبال جهان که بنام "لیگ فوتبال" (The Football League) شناخته می شود، کناره گیری کردند تا با بوجود آوردن لیگی حرفه ای تر، سطح فوتبال و درآمد باشگاه خود را بالا برند.

کناره گیری این تیمها از لیگ فوتبال بیشتر جنبه تجاری داشت. با سرمایه ای که این تیمها از فروش حق پخش تلویزیونی دیدارهای خود به شرکت تلویزیون ماهواره ای British Sky Broadcasting Group plc بدست می آوردند می توانستند رقابتهایی حرفه ای تر را برای خود برپا کنند.

بعد از تاسیس این لیگ، The Football League از بین نرفت، بلکه به عنوان لیگ سطح دو (دسته یک) انگلستان شناخته شد. یعنی سه تیم برتر "لیگ فوتبال" به لیگ برتر صعود می کردند و سه آخر لیگ برتر نیز به The Football League سقوط می کردند.

اولین فصل لیگ برتر انگلستان، فصل 1992 و 1993 بود که در روز بیستم فوریه 1992 رسما آغاز گشت. این فصل با بیست و دو تیم شروع به کار کرد. سازمان این لیگ اول به شکل یک شرکت با "با مسولیت محدود" ثبت شد که سهامداران آن روسای باشگاه ها بودند.

در سال 1995 با فشارهایی که فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) با سازمان لیگ برتر آورد، این سازمان مجبور به حذف دو تیم از این لیگ کرد و تیمهای آن به 20 باشگاه رسیدند.

The Football League
"لیگ فوتبال" به عنوان قدیمی ترین لیگ فوتبال جهان شناخته می شود. این لیگ پس از چهار سال بحث و گفتگو بالاخره تحت اتحادیه فوتبال انگلیس (The Football Association) در 20 جولای 1885 به عنوان لیگی حرفه ای تاسیس شد. ویلیام مک جورج (William McGeorge) موسس اصلی این لیگ بود.

در The Football League هفتاد و دو تیم از انگلستان و ولز (سه تیم ولزی) در سه سطح: The Championship (دسته یک)، League One (دسته دو) و League Two (دسته سه) شرکت دارند.

از نظر سطح، این لیگ بعد از لیگ برتر جای دارد


نوشته شده توسط نریمان یوسفی در ساعت 11:33 در چهارشنبه بیست و سوم بهمن 1387
| لینک ثابت

راهپیمایی ۲۲ بهمن

اين اعجاز بزرگ قرن و اين پيروزي بي نظير و اين جمهوري اسلامي محتاج به حفظ و نگهداري است ( مقام معظم رهبری)

وعده دیدار درراهپیمایی پرشکوه ۲۲ بهمن با حضور ،پیشکسوتان، ورزشکاران ، مربیان، داوران

 


نوشته شده توسط نریمان یوسفی در ساعت 9:54 در دوشنبه بیست و یکم بهمن 1387
| لینک ثابت

فوتبال در ایران

ورزش و بازیهای نوین مانند فوتبال که بازیهای اروپایی خوانده می‌شوند، در بیست‌سال پایانی قرن سیزدهم هجری شمسی توسط اروپایی‌ها به ویژه انگلیسی‌‌‌‌ها در ایران رواج یافتند. اصطلاح فوتبال را دانشجویان اعزامی به اروپا پس از بازگشت به وطن وارد زبان فارسی نمودند، اما فوتبال را برای اولین بار انگلیسی‌های مقیم ایران در تهران و برخی شهرهای بزرگ و همچنین ملوانان کشتی‌های خارجی در بنادر خرمشهر، بوشهر، بندرعباس و ... به راه انداختند. در پایتخت، اعضای سفارت انگلیس، بانک شاهی و تلگرافخانه - هندویوروپ - اوقات فراغت خود را با فوتبال می‌گذراندند و وقتی به تدریج بر تعداد اعضاء آنها افروده شد، سه تیم فوتبال مستقل تشکیل دادند و در هر فرصتی که بدست می‌آوردند در زمین‌های گوشه و کنار شهر با هم مسابقه می‌دادند. در سال 1286 شمسی «اسپرینگ رایس» وزیر مختار انگلستان در ایران به منظور ایجاد حس رقابت در بازیکنان و جنبه رسمی دادن به بازیها دو جام (کاپ) یکی برای فوتبال و دیگری برای هاکی تهیه کرد و اولین دوره رسمی مسابقه فوتبال بین سه تیم موسسه‌های یاد شده در همان سال انجام شد. این جام تا مدتها در انجمن ملی تربیت بدنی ایران قرار داشت و رو ی آن این جمله نوشته شده بود: تهران فوتبال آسوسیاشن کلاب (کلوب اجتماعیون) 1907 . بازیهایی تیم‌های انگلیسی بیشتر در میدان مشق انجام می‌شد و تا چند سال هیچ ایرانی در این بازیها شرکت نداشت. این تیم‌ها گاهی اوقات که بازیکن کم داشتند،‌از بین ایرانیانی که در کنار زمین تماشاچی بازی آنها بودند، برای تکمیل شدن تعداد بازیکنان تیم خود استفاده می‌کردند. اولین ایرانی که به تیم های انگلیسی پیوست، کریم زندی بود که در سالهای 1287 تا 1295 در آن تیم‌ها بازی کرد. هیاهوی بازیکنان انگلیسی در زمین فوتبال به تدویج جوانان و نوجوانان ایرانی بویژه تهرانی‌ها را به کنار زمینهای فوتبال کشاند. به هر حال نوجوانان و جوانان ایرانی در شهرهایی که انگلیسی‌ها حضور داشتند آنقدر در حاشیه زمینهای فوتبال، بازیهای انگلیسی‌ها را تماشا کردند تا به فوت و فن این بازی آشنا شدند. سپس در صدد برآمدند به تقلید از آنها تیم فوتبال تشکیل دهند و به بازی بپردازند. اما بر سر راه عملی کردن این خواست یک مشکل بزرگ وجود داشت و آن هم نداشتن توپ بود. به دست آوردن یک توپ فوتبال بزرگترین آرزوی جوانان و نوجوانان علاقمند به فوتبال در آن زمان بود، لیکن هر چند توپ واقعی در دست نبود ولی شوق فوتبال سبب شد تا بچه‌ها ی هر کوی و برزن به ابتکار خود با وسایل موجود توپی ساخته و در زمینهای بایر که در گوشه و کنار شهر به فراوانی یافت می‌شد، بازی کنند، یکی از ابتکارها در ساختن توپ فوتبال استفاده از مثانه گاو بود. آنها مثانه گاو را باد کرده و با پارچه روپوشی برای آن می‌دوختند و با آن بازی می‌کردند. البته یکی دیگر از راههای دستیابی به توپ «کش رفتن» توپ فوتبال انگلیسی‌ها بود. برای رسیدن به این مقصود بچه‌های علاقمند به فوتبال در کنار زمینهای فوتبال انگلیسی‌ها به کمین می‌نشستند و به محض اینکه توپ از زمین بازی دور می‌شد در یک چشم بر هم زدن دست به دست می‌گشت و در کوچه پس کوچه‌ها ناپدید می‌شد.

 

هم زمان با حرکت خودجوش جوانان محلات در رواج فوتبال در تهران و ایران در حدود سالهای 1288 و 1289 (1910 میلادی) مدرسه آمریکایی‌ها (البرز فعلی) واقع در چهار راه کالج آموزش فوتبال به دانش‌آموزان ایرانی را برای اولین بار آغاز کرد. در این مدرسه، دانش‌آموزان با توپ تنیس یا توپ‌های دست‌ساز بازی می‌کردند. چیزی بعد دکتر جردن رئیس مدرسه توپی را از انگلیسی‌های مقیم تهران گرفت و به برنامه‌ریزی، آموزش و تمرین فوتبال در مدرسه پرداخت و مسابقه‌هایی را بین محصلین ترتیب داد. این بازیها در کنار مسابقه های فصلی تیم های شرکت های انگلیسی به طور مرتب تا سال 1293 شمسی ادامه داشت و با آغاز جنگ جهانی اول به طور کامل قطع شد. پس از جنگ بار دیگر فوتبال در تهران و برخی شهرهای ایران جان دوباره گرفت و حضور سربازان انگلیسی باقی مانده از جنگ مزید علت گردید و جهشی قابل توجه در کیفیت و کمیت فوتبال ایران پدید آمد. مؤسسات انگلیسی همچون سالهای گذاشته تیمهایی تشکیل دادند و زیر نظر شخصی به نام هوارد که در کنسولگری انگلیس در تهران مشغول به کار بود،‌به فعالیت پرداختند و چون تعداد انگلیسی‌های مقیم تهران برای تشکیل یک تیم کامل برای هر موسسه - تلگرافخانه، کنسولگری و بانک شاهی - کافی نبود بار دیگر از بازیکنان ایرانی در تیم‌های خود استفاده کردند. با افزایش تعداد بازیکنان ایرانی در این موسسه‌ها، عده‌ای از این بازیکنان به فکر ایجاد تیمی متشکل از بازیکنان ایرانی افتادند. اوایل سال 1299 این تیم با عنوان «کلوپ ایران» تشکیل شد. اعضای این تیم عبارت بودند از: برادران خان سردار، برادران امیر اصلانی، کریم زندی، محمدعلی شکوه، عزیزالله افخمی، رضا کلانتر، شیبانی، حسن مفتاح، هراند، گالوستیان، خواجه نوری، رضا ربیع‌زاده، هامبارسون، اشرفی و... کلوپ ایران در مسابقات سال 1299 میدان مشق که انگلیسی‌های مقیم تهران در آن شرکت داشتند، حضور یافت. بچه‌های این تیم با بازی‌های درخشان خود به فینال رسیدند و با این که در مقابل انگلیسی‌های مقیم مرکز شکست خوردند اما امیدواری فراوانی به آینده به وجود آوردند. بچه‌های کلوپ ایران سرانجام در سال 1302 موفق به کسب مقام قهرمانی شدند و پس از آن دسته جمعی به تیم تازه تأسیس کلوپ تهران رفتند. از دیگر تیم‌های آن زمان باید به تیم اسپرت ارامنه و تیم طوفان اشاره کرد که در آن ایام تشکیل شدند و رقابت‌های این سه تیم فوق‌العاده دیدنی بود. در سال 1304 در مسابقات سالانه که توسط مؤسسات انگلیسی برگزارمی شد، تیم کلوپ تهران موفق شد با نتیجه 2 بر یک بر انگلیسی‌های مقیم مرکز غلبه کند و بر آرزویی دیرینه جامه عمل پوشاند. پس از این موفقیت سفیر ورزشی شهر بادکوبه شوروی یک تیم را از ایران به این شهر دعوت کرد و بازیکنان گلچین شده از 3 باشگاه کلوب تهران، ارامنه و طوفان به عنوان منتخب تهران به سوی بادکوبه روانه شدند. اینها اولین سفیران فوتبال ایران در خارج از کشور بودند، به همین دلیل وقتی وارد بادکوبه شدند، چند هزار نفر به استقبال آنها آمدند. در اولین مسابقه تیم ایران در برابر منتخب بادکوبه (2-0) شکست خورد. دومین حریف، تیم دانشکده نفت بادکوبه بود که آن بازی با تساوی بدون گل خاتمه یافت. در آخرین بازی هم تیم منتخب تهران با نتیجه 4-1 در برابر کلنی بادکوبه شکست را پذیرا شد. اولین سازمان و تشکیلات فوتبال در ایران، «انجمن ترقی و ترویج فوتبال» بود که توسط افرادی چون ابوالفضل صدری، میرباقر عظیمی و سیدمحمد تدین که از نخستین معلمین ورزش کشور محسوب می شدند در سال 1300 شمسی تشکیل شد. از این سال به بعد انجمن هر ساله در کنار ثبت نام باشگاهها و تیم‌های جدید، برگزاری مسابقه‌های فوتبال را برعهده گرفت و با تدوین و ترجمه «قوانین  فوتبال» در جهت ایجاد نظم و قانونمند کردن فوتبال در ایران گام برداشت. انجمن ترقی و ترویج فوتبال موفق شد اولین دوره‌ مسابقه‌های فوتبال(عکس : استاد قاسم فارسی) پایتخت را بین تیم های حاضر در تهران در سال 1302 برگزار کند، مسابقاتی که تقریباً بدون وقفه هر ساله انجام شد و با توسعه فوتبال در سراسر کشور و ظهور تیم‌های قدرتمند در شهرستانها به مسابقه‌های سراسری (لیگ) تبدیل گردید. این انجمن تا سال 1313 که با تشکیل «انجمن تربیت بدنی و پیشاهنگی» از سوی دولت وقت، جای خود را به آن داد، اعزام اولین تیم منتخب ایران به بادکوبه شوروی، برگزاری دوازده دوره مسابقات فوتبال باشگاههای تهران، انتشار اولین رسالة قوانین فوتبال در ایران و ثبت نزدیک به 50 باشگاه فوتبال در سراسر کشور را در کارنامه خود داشت.نخستین تشکیلات ورزش ایران در سال 1312 با تشکیل «انجمن تربیت بدنی و پیشاهنگی» زیرنظر وزارت معارف (فرهنگ) به وجود آمد و از این تاریخ تمامی برنامه‌ها و مسابقه‌های ورزشی مدارس و آموزشگاهها را زیر نظر گرفت. انجمن ترقی و ترویج فوتبال نیز کم‌کم در انجمن تربیت بدنی ادغام شد و فعالیت‌های آن به مدارس محدود گردید. سازمان یافتن ورزش ایران به رشد آن در کشور کمک شایانی نمود. در سال 1319 به منظور شرکت ورزشکاران ایرانی در بازیهای المپیک، نخستین گامها برای تشکیل فدراسیونهای ورزشی از جمله فدراسیون فوتبال برداشته شد و از این سال فوتبال کشور عملاً زیر نظر این فدراسیون که مجمع  فوتبال خوانده می‌شد، قرار گرفت. این مجمع در سالهای اشغال ایران، اداره فوتبال را در سخت‌ترین شرایط به عهده داشت و توانست از حضور ارتش متفقین در ایران بهره گرفته و با برگزاری یک سری مسابقه‌های فوتبال بین تیم‌های این ارتش و تیم‌های داخلی تنور فوتبال ایران را همچنان داغ نگه دارد. همچنین مجمع فوتبال موفق شد در سال 1320 امکان اولین سفر رسمی تیم ملی ایران را به خارج از کشور فراهم آورد و این تیم را به افغانستان گسیل دارد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، مجمع فوتبال ایران در سال 1325 به فدراسیون فوتبال ایران تغییر نام داد و در اوایل سال 1326 تقاضای خود را جهت عضویت به فیفا ارائه داد. این درخواست در جلسه 20 ژانویه 1948 برابر با 30 دی ‌ 1326مورد پذیرش فیفا قرار گرفت. تیم ملی ایران تاکنون در سه دوره جام جهانی به سالهای 1978، 1998 و 2006 حضور داشته است

 


نوشته شده توسط نریمان یوسفی در ساعت 9:41 در دوشنبه بیست و یکم بهمن 1387
| لینک ثابت

تاریخچه فوتبال(football history)

 

football historyواژه فوتبال ترکیبی از دو جزء (پا foot) و (توپ ball) می باشد. دو تیم یازده نفر در یک زمین با اندازه های معین، درصدد رساندن توپ به دروازه مقابل اند و هیچ یک از افراد، جز دروازه بانها حق استفاده از دست را ندارند. فوتبالی که امروزه شاهد آن هستیم تاریخی چند هزار ساله دارد. چین، یونان، مصر و روم باستان زادگاه های اولیه فوتبال بوده اند. تحقیقات نشان می دهد که ملل مختلف هزاران سال قبل از میلاد بازیهای  شبیه فوتبال داشته اند. کشیشی به نام اشپانوت از اهالی آلمان، پژوهشهایی درباره فوتبال به عمل آورده است. او می گوید: « طبق نوشته های هومر -نویسنده و شاعر یونانی- در قاره گمشده آتلانتیس، ورزشگاه عظیمی بوده که تماشاگران زیادی جهت تماشای توپ گرد در آن جمع می شدند.»


فوتبال در چین باستان

football historyتحقیقات باستان شناسان نشان می دهد که بین سالهای 200 تا 220 قبل از میلاد، هوانگ تین، امپراتور چین مبتکر بازی «تی-سو-چو» (T-So-Cho) بوده است. تی-سو در زبان چینی همان لگد زدن و با پا زدن است و چو، به معنی توپ می باشد. وی، تی-سو-چو را به این منظور ابداع کرد که سربازانش با هم مبارزه کنند و به رقابت بپردازند. پس از چندی این بازی از محدوده سربازخانه ها به میان مردم راه یافت. چو یا همان توپی که در آن زمان مورد استفاده قرار می گرفت، هشت تکه ای و از جنس چرم بود. این چرم را به هم می دوختند و درون آن را از پر، پشم و یا پنبه پر می کردند. بازی تی-سو-چو با فوتبال امروزی وجوه اشتراک فراوانی داشته است. دروازه ها از پایه هایی از جنس چوب بامبو تشکیل می شد که بلندی آن به حدود 5 متر می رسید. این دروازه ها، دقیقاً بسان دروازه های امروزی بازی فوتبال، با تور پوشش داده می شد و جالب تر آن که نوشتارهای بدست آمده، حاکی از آن است که استفاده از شکم، سر، پا و سینه برای حمل توپ، مجاز ولی استفاده از دست، غیرمجاز بوده است. البته در پایان بازی تی-سو-چو، برنده بی نصیب از جایزه و بازنده بی بهره از مجازات نبود. جایزه برندگان، تنها کف زدن و هورا کشیدن بود، اما گروه بازنده باید بی دفاع در جای خود می ایستادند و کتک می خوردند.


فوتبال در ژاپن

football historyدر سال 587 میلادی، فوتبال از چین به ژاپن راه یافت و این حرکت با تحولات جدید و تکامل نسبی همراه بود. «کوماری» واژه ای است که ژاپنی ها به فوتبال اطلاق می کردند. در کتیبه های بدست آمده از آن دوران، فوتبال، عملی مذهبی و جزو آداب دینی شمرده می شده است. طبق اسناد معتبر، امپراتور وقت ژاپن، تنیشی-تنو که در سالهای 617 تا 621 سلطنت می کرد، علاقه فراوانی به این آئین داشت، چون خودش در زمان ولیعهدی، از بازیکنان زبده کوماری بود. به محض آنکه تنیشی-تنو به بازی فوتبال مبادرت ورزید، آئین ژاپنی سین توئیزم که برای امپراتورها شرف خدایی بود، کوماری را از ارج و قرب بالایی برخوردار کرد.
    هر ساله در فصل پائیز، تشریفات و مراسمی به مناسبت بازی کوماری برگزار می شد.  قبل از مراسم، توپ را برای تبرک نزد روحانی اعظم می بردند و او با خواندن دعا از درگاه خدایان برای سرزمین آفتاب، آرامش و برکت آرزو می کرد. سپس نجیب زادگان و بزرگان با لباسهای فاخر، در گوشه هایی از میدان مستقر می شدند. میدان بازی به شکل مربع بود و در هر گوشه میدان، درختی کاشته شده بود: کاج در شمال غربی، سرو در جنوب غربی، بید در جنوب شرقی و آلبالو در شمال شرقی. توپ 24 سانتی متر قطر داشت و زمان بازی در هر نیمه، حدود بیست دقیقه بود. کوماری در ژاپن برخلاف تی-سو-چو در چین، یک بازی اشرافی، آرام و بدون خشونت و برخورد بود. اگر بازیکن، کوچکترین حرکت خشنی  از خود نشان می داد، از بازی اخراج می شد. کافی بود بازیکنی به بازیکن دیگر تنه بزند تا فوراً از زمین اخراج شود، البته اگر حریف، طرف مقابل را می بخشید، بازیکن در زمین می ماند و اخراج نمی شد. سالها بعد در اوایل قرن دهم میلادی، فوتبال از حالت اشرافیت خارج و همگانی شد.


فوتبال در روم و یونان

رومی ها نوعی بازی به نام "Harp Stum" (هارپ استوم) داشتند که در آن، دو گروه در دو سوی زمین قرار می گرفتند و زمین هر تیمی با خط کشی معین شده بود. برای بازی، از نوعی توپ استفاده می شد که رویه ای چرمی داشت. میان دو زمین، فاصله ای وجود داشت که با دوخط دیگر تعیین شده بود و بازی در میان این فاصله انجام می شد و هر تیم باید توپ را از خط مرزی عبور داده و به زمین حریف برده و تا به انتهای آن می رساند. در مرز هر زمین، همه می توانستند توپ را روی هوا با دست مانند دروازه بان امروزی بگیرند و مانع از ورود توپ به زمین خود شوند. این بازی در روم، بازی خاص سربازان بود و هر تیم فرمانده خود را به عنوان مربی انتخاب می کرد. در این بازی هل دادن، گلاویز شدن و کشیدن حریف امری عادی به شمار می رفت. در هر تیم، یازده بازیکن حضور داشتند که در سه خط دفاع، میانی و حمله قرار می گرفتند. بعدها دو خط میانی که منطقه مرزی را مشخص می کرد، از میان رفته و تنها یک خط، نیمه زمین را معین می کرد. این بازی تا به آنجا در میان سربازان ومردم رواج یافت که شکل قانونی به خود گرفت و هر سرباز رومی می بایست در آن شرکت می کرد. هنگامی که سربازان ژولیوس سزار، در قرن سوم به بریتانیا پا نهادند، باعث گسترش بازی در آنجا نیز شدند. پس از خروج سربازهای روم در سال 217 بعد از میلاد از ولز، بازی یی به نام «تراک» در آنجا شکل گرفت که منشاء اولیه بازی فوتبال در انگلستان بود.
    در یونان هم بازی یی به نام «اسفروناشیا» که بسیارشبیه هارپ استوم بود، انجام می شد. افلاطون در مورد این بازی می گوید: «اسفروناشیا، سودمندترین تمرین نظامی است که یک سرباز را می سازد.»


سیر تکوینی فوتبال

از قرنهای اولیه پس از میلاد تا قرن هجدهم میلادی، ورزش فوتبال به شکل قانونی و غیرقانونی به اشکال مختلفی در کشورهای گوناگون انجام گرفت. بازی دسته جمعی با توپ، هرچند در دوره هایی توأم با خشونت بود و گاه به تعطیلی آن در برخی کشورها انجامید؛ ولی علاقه مردم به آن کم نگردید. در سالهای 1130 تا 1180، بازی فوتبال با نام «لاسول» در فرانسه رایج شد و در میان شاهان فرانسه، لوئی هفتم که از 1140 تا 1173 فرمانروایی نمود؛ به گسترش این ورزش همت گمارد. او جوانان بسیاری را به این ورزش تشویق نمود و تیمهای فراوانی را بوجود آورد. در طی سالیان پس از آن، این بازی خشن که گاهی با مرگ بازیکنان هم همراه بود، توسط بریتانیایی ها شامل قوانین و مقرراتی گردید. در حقیقت، منشاء فوتبال امروزی، مناطقی از بریتانیا بوده است که برای این بازی قوانینی وضع نمودند و تلاش کردند ضمن کاستن خشونت از آن، جاذبه های آن را افزایش دهند.
    در سال 1681، در لندن بازی فوتبال با قوانین و مقررات خاصی دنبال می شد و حتی مسابقاتی هم در حضور پادشاه انگلستان برگزار گردید. تا سال 1832، بازی یی که به عنوان فوتبال در سراسر انگلستان رواج داشت، هیچ محدودیتی در استفاده از سر و پا و دست برای آن در نظر گرفته نشده بود و بیشتر شبیه راگبی امروزی بود. اما از این سال به بعد، فوتبال به سمت جدایی از راگبی پیش رفت و درنهایت در سالfootball history 1841، مقرر گردید که فوتبال بازی یی با پا و راگبی با دست و پا باشد. در نیمه دوم سال 1846، شاگردان سابق مدرسه «شرزبوری واتون» که دانشجویان دانشگاه کمبریج شده بودند، نخستین باشگاه فوتبال را تأسیس کردند و دو سال بعد، نخستین قوانین فوتبال را با همکاری سایر تیمهای دانشگاهی بنیان نهادند.
    درسال 1862، باشگاه فاتس کانتی در شهر ناتینگهام تأسیس شد که به عنوان قدیمی ترین باشگاه فوتبال در لیگ باشگاههای انگلیس، هنوز هم حضور دارد و امروزه با نام «ناتینگهام فارست» شناخته می شود.
    جام انگلیس (
FACup)، قدیمی ترین مسابقات فوتبال جهان است که در سال 1871 پایه ریزی شده است. در روز بیستم جولای 1871، هفت عضو اتحادیه فوتبال انگلیس به دفتر مجله « اسپورت من» وارد شدند که یک هفته نامه ورزشی بود و به دبیرآن پیشنهاد نمودند تا اعلامیه مسابقات فوتبال میان باشگاههای لندن را منتشر کند و مسئولیت آن را برعهده گیرد. براساس این اعلامیه، هر تیمی با یک شکست حذف می شد و هر تیمی که خواهان شرکت بود، باید «یک گنی» (واحد پول انگلستان در آن زمان که اندکی بیشتر از یک پوند بود) می پرداخت. این مسابقات به سرعت شکل گرفت و فاتح آن، تیم فوتبال واندرز لندن بود که با نتیجه یک بر صفر، تیم سلطنتی مهندسان را شکست داد.
    نخستین مسابقه بین المللی فوتبال، در روز شنبه 30 نوامبر 1872 بین دو تیم انگلیس و اسکاتلند در گلاسکو برگزار شد که با نتیجه بدون گل به پایان رسید.


نوشته شده توسط نریمان یوسفی در ساعت 9:37 در دوشنبه بیست و یکم بهمن 1387
| لینک ثابت

تاریخچه فیفا

 

در روز 21 ماه مه 1904 اساسنامه‌ای که توسط ویلهلم هوشمن هلندی به عنوان پیش‌نویس فدراسیون بین‌المللی فوتبال نوشته شده بود به امضای اعضای موسس رسید. هیئت موسس عبارت بودند از اشنایدر (سوئیس)، هوشمن (هلند)، مولینگهاوس (بلژیک)، سیلور (دانمارک)، ماکس کاهن (بلژیک)، آندره اسپیر (فرانسه) و روبرت گوئرین (فرانسه). دو روز بعد برپایه اساسنامه تدوین شده، نخستین کنگره فیفا تشکیل گشت و طی آن روبرت گوئرین دبیرکل سازمان فوتبال فرانسه به عنوان اولین رئیس فیفا انتخاب شد. با گذشت زمان کشورهای بیشتری به عضویت فیفا درآمدند. انگلیسی‌ها البته روی چندان خوشی به این تشکیلات نوپا نشان ندادند و در ابتدا به عضویت آن در نیامدند. در سال 1914 هنگامی که ژول ریمه رئیس فدراسیون فوتبال فرانسه ایده جام جهانی را نخستین بار مطرح نمود، هوشمن هلندی که اولین قوانین را برای تصویب فیفا تدوین نموده بود، استقبال شایانی از آن به عمل آورد. او حتی بر این عقیده بود که فوتبال المپیک باید به جام جهانی تبدیل شود، اما چند عضو دیگر فیفا اعتقاد داشتند که فقط با نظارت فیفا، فوتبال المپیک می‌تواند به عنوان یک رویداد قهرمانی فوتبال در جهان شناخته شود و فوتبال المپیک باید از قوانین فیفا پیروی نماید. مباحث این چنینی در بین اعضای فیفا ادامه داشت که در سال 1914 جنگ جهانی اول سراسر اروپا را فرا گرفت و هرگونه تلاش و کوششی را برای به ظهور رساندن ایده جام جهانی از بین برد. تمامی کشورهایی که علاقه به برگزاری جام جهانی داشتند با مسائل دیگر روبرو بودند و فکر ایجاد جام جهانی را از ذهن خود دور کردند. پس از پایان جنگ، فیفا در سال 1919 دوباره شروع به کار کرد و چندی بعد هیئت جدید به ریاست ژول ریمه بر سر کار آمد. ژول ریمه لوئیز استورپ را به عنوان معاون و هوشمن را به عنوان دبیرکل فدراسیون بین‌المللی فوتبال برگزید. در زمان شروع ریاست ژول ریمه در مجموع 20 کشور عضو فیفا بودند ولی هنگامی که در سال 1954 از این سمت استعفا داد، تعداد اعضای فیفا به عدد 85 رسیده بود که یک رکورد قابل‌ توجه برای پیرمرد پرتلاش و خوش‌فکر فرانسوی محسوب می شد. ژول ریمه برای ایجاد جام جهانی سعی و تلاش فراوانی از خود نشان داد که سفرهای بی‌شمار به کشورهای عضو فیفا در اقصی نقاط جهان، مبارزه با مخالفین جام جهانی، تشکیل اجلاس‌های بی‌شمار، تعیین میزبان اولین دوره، بحث با مخالفین میزبانی اروگوئه (کشورهای هلند، سوئیس و ایتالیا که خواستار میزبانی ایتالیا بودند)، تشکیل کمیته سازماندهی بازی‌ها، ایجاد یک صندوق مالی برای پشتیبانی این بازیها، بحرانهای اقتصادی اعضای اروپایی فیفا پس از جنگ و هم‌چنین عدم اجازه باشگاهها برای حضور بازیکنانشان در تیم ملی، گوشه‌ای از مشکلات بیشمار ژول ریمه بود. اما او سرانجام به خاطر تلاشهای طاقت‌فرسایش موفق شد تمامی این موانع را از میان بردارد و شاهد برگزاری جام جهانی فوتبال باشد. زمانی لبخند بر چهره ژول ریمه نقش بست که سه کشور بلژیک، رومانی و فرانسه با یک کشتی مسافرتی با تحمل یک مسافرت طاقت‌فرسا و طولانی به مونته ویدئو رسیدند تا در جام جهانی حضور یابند. بدین ترتیب جام جهانی با انسجام تشکیلات فیفا در تصمیم‌گیری و سازماندهی تولد یافت و امروزه به هیجان‌انگیزترین رویداد ورزشی جهان تبدیل شده است.

امروزه بیش از 212 کشور عضو فیفا هستند که اکثر آنها در رقابت‌های مقدماتی جام جهانی حضور می‌یابند. مقر فیفا در زوریخ کشور سوئیس قرار دارد که ساختمان آن در سال 1976 دایر شده است و تاکنون هشت نفر بر این تشکیلات عظیم ریاست کرده‌اند. از آنجایی که نظارت مستقیم بر تمامی کشورها از سوی فیفا امری بسیار دشوار است، از این رو در هر قاره کنفدراسیونی جداگانه توسط فیفا ایجاد شده است تا این کنفدراسیونها زیر نظر فیفا بر کار کشورهای قاره خود نظارت نمایند و مسابقات قاره‌ای را برگزار کنند.


رؤسای فیفا از زمان تأسیس تاکنون


روبرت گوئرین (فرانسه) - 1904 تا 1906
دانیل وولفال (انگلیس) - 1906 تا 1918
ژول ریمه (فرانسه) - 1920 تا 1954
رودلف ویلیام سیلدریز (بلژیک) - 1954 تا 1955
آرتور دریوری (انگلیس) - 1955 تا 1961
سراستانلی راس (انگلیس) - 1961 تا 1974
ژائو هاوه‌لانژ (برزیل) - 1974 تا 1998
یوسپ بلاتر (سوئیس) - 1998 تا امروز


نوشته شده توسط نریمان یوسفی در ساعت 9:34 در دوشنبه بیست و یکم بهمن 1387
| لینک ثابت

مسابقه های جام حذفی باشگاه های ایران

مسابقات فوتبال جام حذفی باشگاههای ایران برای نخستین بار از اواخر سال 1355 آغاز شد و تكلیف قهرمانی آن به سال 1356 كشیده شد و در نهایت ملوان انزلی به قهرمانی رسید. از آن زمان تاكنون هفده دوره از این مسابقات برگزار شده است كه استقلال تهران با كسب 4 عنوان قهرمانی پرافتخارترین تیم است.

سال برگزاری قهرمان نایب قهرمان
اولین دوره 1356 ملوان انزلی تراكتورسازی تبریز
دومین دوره 1357 استقلال تهران هما تهران
سومین دوره 1365 ملوان انزلی خیبر خرم آباد
چهارمین دوره 1366 پرسپولیس تهران ملوان انزلی
پنجمین دوره 1367 شاهین اهواز ملوان انزلی
ششمین دوره 1369 ملوان انزلی استقلال تهران
هفتمین دوره 1370 پرسپولیس تهران ملوان انزلی
هشتمین دوره 1372 سایپا تهران جنوب اهواز
نهمین دوره 1373 بهمن تهران تراكتور سازی تبریز
دهمین دوره 1374 استقلال تهران برق شیراز
یازدهمین دوره 1375 برق شیراز بهمن تهران
دوازدهمین دوره 1377 پرسپولیس تهران استقلال تهران
سیزدهمین دوره 1378 استقلال تهران بهمن تهران
چهاردهمین دوره 1379 فجرسپاسی شیراز ذوب آهن اصفهان
پانزدهمین دوره 1380 استقلال تهران فجر سپاسی شیراز
شانزدهمین دوره 1381 ذوب آهن اصفهان فجر سپاسی شیراز
هفدهمین دوره 83-1382 سپاهان اصفهان استقلال تهران
هجدهمین دوره 84-1383 صبا باتری ابومسلم خراسان
نوزدهمین دوره 85-1384 سپاهان اصفهان پرسپولیس تهران
بیستمین دوره 86-1385 سپاهان اصفهان

صبا باتری

 

نوشته شده توسط نریمان یوسفی در ساعت 9:29 در دوشنبه بیست و یکم بهمن 1387
| لینک ثابت

مسابقات قهرمانی لیگ باشگاههای فوتبال ایران


 

فدراسیون فوتبال ایران در سال 1325 تأسیس گردید، ولی 14 سال طول کشید تا برای اولین بار مسابقات باشگاههای کشور برگزار گردد. اولین دوره این مسابقات در سال 1339 با تلاش تیمسار مکری، رئیس فدراسیون وقت برگزار شد. بنابر تصمیم فدراسیون در 6 منطقه ایران مسابقاتی به صورت مقدماتی برگزار شد و سپس 6 تیم برتر از 6 منطقه در رقابت‌های نهایی حضور یافتند و در نهایت تیم جم (شاهین) آبادان با 10 امتیاز از 5 مسابقه قهرمان ایران شد. با کنار رفتن مکری، مسابقات لیگ نیز به فرامیوشی سپرده شد و تا سال 1346 دیدارها به صورت منتخب استانها انجام می‌پذیرفت . در هیمن سال، یک دوره مسابقات شبیه به لیگ در کرمان انجام شد که پاس تهران عنوان قهرمانی را از آن خود کرد. از سال 1347 که مکری برای بار دوم رئیس فدراسیون فوتبال شد،‌فوتبال قهرمانی ایران دوباره شکل گرفت که در نهایت در این رقابت‌ها تیم پاس تهران به لطف پیروزی بر ملوان انزلی در تهران و توقف حریف در انزلی با بیشترین امتیاز برای دومین سال پیاپی قهرمان شد. در سال 1349 مسابقات شکل واقعی‌تری به خود گرفت. در این سال کشور به چهار منطقه تقسیم شد و 20 تیم با هم پیکار نمودند که در نهایت تیم‌های اول و دوم هر گروه به دور نهایی راه یافتند و  در پایان تیم تاج تهران با غلبه بر پاس تهران به مقام قهرمانی رسید، تا اینکه در سال 1352 اولین دوره مسابقات باشگهاههای ایران تحت عنوان جام تخت جمشید با حضور 12 تیم در روز جمعه 15 تیرماه آغاز گردید. مسابقات جام تخت جمشید به این شکل تا سال 1357 انجام شد که در این سال با پیروزی انقلاب اسلامی نیمه تمام رها شد. پس از پیروزی انقلاب، نخستنین دوره مسابقات لیگ در فصل 69-68 با عنوان لیگ سراسری قدس برگزار گردید که طی آن 22 تیم در دو گروه مقدماتی رقابت کردند و تیم های اول و دوم هر گروه به دور نیمه‌نهایی راه یافتند و در نهایت استقلال تهران با برتری مقابل تیم پرسپولیس به مقام قهرمانی رسید. مسابقات لیگ تا سال 1380 با عنوان جام آزادگان البته به شکلی نامرتب و بی‌نظم برگزار شد ولی از این سال به بعد مسابقات لیگ برتر فوتبال ایران راه‌اندازی شد که تاکنون شش دوره از آن برگزار شده است.

جام باشگاههای ایران

سال (فصل) قهرمان نایب قهرمان سوم
1339 شاهین آبادان سپه تهران فرهنگ قزوین
1349 استقلال  پاس پرسپولیس
1350 پرسپولیس پاس  استقلال
1352 پرسپولیس استقلال پاس
1353 استقلال پرسپولیس هما تهران
1354 پرسپولیس هما تهران پاس
1355 پاس پرسپولیس شهباز تهران
1356 پاس پرسپولیس ملوان انزلی
1368 استقلال پرسپولیس ملوان انزلی - دارایی تهران
1370 پاس استقلال پرسپولیس
1371 پاس پرسپولیس تراکتورسازی تبریز- کشاورز
1372 سایپا پرسپولیس جنوب اهواز
1373 سایپا استقلال پرسپولیس- کشاورز
1374 پرسپولیس بهمن کرج استقلال
1375 پرسپولیس بهمن کرج سپاهان اصفهان
1376 استقلال پاس ذوب‌‌آهن اصفهان
1377 پرسپولیس استقلال سپاهان اصفهان
79-1378 پرسپولیس استقلال فجر سپاسی شیراز
80-1379 استقلال پرسپولیس سایپا
81-1380 پرسپولیس استقلال فولاد خوزستان
82-1381 سپاهان اصفهان پاس پرسپولیس
83-1382 پاس استقلال فولاد خوزستان
84-1383 فولاد خوزستان ذوب‌آهن اصفهان استقلال
85-1384 استقلال پاس سایپا
86-1385 سایپا استقلال اهواز پرسپولیس
87-1386 پرسپولیس سپاهان اصفهان صباباتری

رکوردهای قهرمانی

9 بار: پرسپولیس تهران
6 بار: استقلال تهران
5 بار: پاس تهران
3 بار: سایپا کرج
1 بار: شاهین آبادان - سپاهان اصفهان - فولاد خوزستان-

نوشته شده توسط نریمان یوسفی در ساعت 9:27 در دوشنبه بیست و یکم بهمن 1387
| لینک ثابت